เข้าสู่ระบบ or สมัครสมาชิกหน้าแรกกระดานข่าวค้นหาสำหรับสมาชิก   
เมนูหลัก
 หน้าแรก(ข่าวสาร) :
 หน้าแรก
 แนะนำโครงการฯ
 รายงานการประชุมฯ
 ร่วมนำเสนอข่าวสถานการณ์
 ข่าวเด่นในรอบเดือน
 หัวข้อเรื่องที่น่าสนใจ
 ค้นหา
 สำหรับสมาชิก :
 เข้าสู่ระบบ(สมัครสมาชิก!)
 สำหรับผู้ควบคุมระบบ
 ประชาสัมพันธ์ :
 ติดต่อสอบถาม
 แนะนำบอกต่อ
 เวทีแสดงความคิดเห็น
 
 สถิติของเรา :
 ยอดฮิตติดอันดับ
 แบบสำรวจ
 ข้อมูลสถานการณ์ จ.ลำพูน :
 ลำพูนจะเป็นเมืองมรดกโลก
 สถานการณ์ปัญหาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
 ข้อมูลน่ารู้สำหรับชาวลำพูน
 บริการอื่นๆ :
 ห้องสนทนา
 ห้องแสดงภาพ
 ปฏิทินกิจกรรม

 เมนูทั่วไป :
เพิ่มเว็บนี้ใน Favourites !
เมล์ด่วนสายตรง

 ค้นหา :
 ค้นหาภายในเว็บ :


 ค้นหาภายนอกเว็บ :

เรื่องน่ารู้ของมรดกโลก
สถานการณ์ปัญหาทรัพยากรฯ

บทความน่าอ่าน
จักรยานสิ...เพื่อโลก >>>>
รถติดกับสิ่งแวดล้อม >>>>
การสร้างการมีส่วนร่วมของประชาชนในการวางผังเมืองและการปฏิบัติตามผังเมืองรวม >>>> โดยรศ. ดร. มิ่งสรรพ์ ขาวสอาด
การมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการจัดการทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม >>>> โดย ผศ. ดร. กอบกุล รายะนาคร
การวางแผนจัดการสิ่งแวดล้อม (น้ำเสียและขยะ) >>>> โดย ผศ. ดร. เสนีย์ กาญจนวงศ์
โลกเกษตร เตรียมพร้อมก่อนแล้ง..
การพัฒนาระบบการจัดการสิ่งแวดล้อม เพื่อเพิ่มผลผลิตและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมโรงงาน
โครงการฉลากเขียว..เพื่อสิ่งแวดล้อม
เทคนิคการลดมลพิษจาก
แหล่งกำเนิด สำหรับโรงงานอุตสาหกรรมขนาดย่อมและขนาดกลาง
บทความทั้งหมด >>>
ข่าวหนังสือพิมพ์
ไทยรัฐ
เดลินิวส์
ข่าวสด
มติชน
กรุงเทพธุรกิจ
ผู้จัดการ
ฐานเศรษกิจ
เดอะเนชั่น
ประชาชาติฯ
สยามธุรกิจ
สำนักข่าวไทย
บางกอกโพสต์
ไทยโพสต
เชียงใหม่นิวส์
ไทยนิวส์
สถานีโทรทัศน์
ช่อง 3
ช่อง 5
ช่อง 7
ช่อง 9
ITV
แบบสำรวจ
คุณคิดว่าเว็บนี้เป็นอย่างไร?

สุดยอด
เยี่ยม
ใช้ได้!
อืม... ไม่เลวนะ
ปรับปรุงอีกนิดนะ



ผลสำรวจ
แบบสำรวจอื่นๆ

จำนวนผู้ลงคะแนน: 299
คำแนะนำ: 0
จำนวนผู้เข้าชมเว็บไซต์
สร้างจิตสำนึกสาธารณะจัดการ




หน้า: 2/4

         พื้นที่นอกบ้าน องค์กร สถาบันต่างๆ เช่น โรงเรียน วัด อบต. ชุมชน ต้องหาช่องทางที่จะดึงเอาเด็กมาจัดโครงการเกี่ยวกับการจัดการขยะได้ อาจถือโอกาสช่วงวันหยุดสำคัญต่างๆ มาทำความสะอาดบ้านและชุมชนกัน ในส่วนของผู้ประกอบการที่สร้างขยะให้กับชุมชนนอกจากจะต้องรับผิดชอบต่อสังคมเช่นการสร้างผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพแล้ว ต้องมีระบบการจัดการขยะที่ดี และมีกิจกรรมส่งเสริมชุมชนในเรื่องต่างๆ ด้วย
         สิ่งสำคัญที่สุดคือ ต้องให้ความหมายต่อขยะเสียใหม่ จากที่มองว่าขยะคือสิ่งที่ไม่ต้องการ คือสิ่งที่ต้องกำจัดทำให้มุ่งไปแสวงหาวิธีกำจัด แทนที่จะมองว่าขยะคือสิ่งที่เราไม่ใช้แล้ว แต่มีคุณค่า วิธีการจัดการสิ่งที่ไม่ใช้แล้วทำได้หลายวิธี เช่น บางอย่างสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ ทำปุ๋ยใหม่ หรือที่ไม่สามารถนำมาใช้แต่เป็นเชื้อเพลิงก็สามารถนำไปเผาแปลงเป็นพลังงานความร้อนได้
         นพ.เกษม ทิ้งท้ายว่า หากเราจัดการขยะไม่ดีจะเกิดผลตามมาทั้งทำลายสิ่งแวดล้อม ทำลายสุขภาพ ทำลายสันติสุขและทรัพยากร ขณะที่ประธานมูลนิธิชุมชนไท มรว.อคิน รพีพัฒน์ เสนอในประเด็นเดียวกันว่าทำอย่างไรให้คนไทยคิดถึงพื้นที่สาธารณะ แทนที่จะมองว่าพื้นที่สาธารณะไม่ใช่ของเรา เป็นของหลวง ซึ่งเป็นการผลักภาระให้หลวงจัดการ บ้างก็ว่าจ่ายค่าเก็บขยะแล้วซึ่งเป็นความคิดที่คับแคบเกินไป          ในหลายพื้นที่ที่ยืนยันว่าการจัดการขยะของภาครัฐไม่ประสบความสำเร็จ เช่นในตอนแรกเทศบาลนำถังขยะไปตั้งไว้ให้ชุมชน แต่ไม่มาเก็บตามกำหนด พอล่วงเวลาไปนานก็ส่งกลิ่นเหม็น ชุมชนทนไม่ไหวก็ต้องมาจัดการเอง ตรงนี้สะท้อนให้เห็นว่าจริงๆ แล้วชุมชนมีศักยภาพในการจัดการ หากเรายังคิดบนฐานว่าเป็นของหลวง ให้หลวงจัดการนั้น จะเห็นว่าในความเป็นจริงมันจัดการไม่ได้
         มรว.อคิน เห็นว่าการร่วมมือกันของชุมชนจากการขยะนี้ยังนำไปสู่ความร่วมมือกันแก้ปัญหาอื่นๆ ตามมา เช่น ปัญหาของวัยรุ่นในหลายพื้นที่ ซึ่งพวกเขาขาดพื้นที่ในการแสดงออกฯลฯ และยังนำไปสู่ความเข้มแข็งของชุมชน ถ้าให้ชุมชนผู้ผลิตขยะเป็นผู้จัดการขยะด้วย ย่อมนำไปสู่การลดปริมาณขยะไปในตัว ที่สำคัญคือต้องเปลี่ยนทัศนคติที่มองว่าขยะเป็นสิ่งที่ใช้ไม่ได้ ไม่มีราคา

ท้องถิ่นกับการจัดการ "ขยะ"
         ส่วนมุมมองของท้องถิ่นต่อการจัดการขยะนั้น รศ.ดร.จรัส สุวรรณมาลา คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีตัวอย่างจากเทศบาลของญี่ปุ่นที่สร้างความเข้มแข็งขึ้นได้จากการจัดการขยะ โดยไม่ยอมถูกกำหนดแนวนโยบายที่มาจากภาครัฐฝ่ายเดียว แต่เสนอแนวทางของชุมชนเองด้วย และพบว่าวิธีการแยกขยะและนำกลับมาใช้ใหม่สามารถลดขยะไปได้ถึงร้อยละ 70 เลยทีเดียว หากย้อนมาดูในสังคมไทย อบต.ส่วนใหญ่ในชนบทยังไม่สนใจหรือมีท่าทีต่อการจัดการขยะ เมื่อปริมาณขยะเริ่มมากขึ้น อบต.ก็เรียนรู้วิธีการจัดการแบบเทศบาลในเมือง รศ.ดร.จรัส ยกตัวอย่าง อบต.ที่สมุทรสาคร ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีคลองมาก การเก็บขยะจึงเป็นไปด้วยความลำบาก ขยะส่วนหนึ่งจึงลงไปอยู่ในน้ำ จึงมีการคิดหาวิธีให้ครัวเรือนรวมกลุ่มแยกขยะและจัดการเผาในถังน้ำมันที่ อบต.จัดให้ตอนแรก ขยะที่ครัวเรือนแยก ก็จะนำมาขาย 2-3 ปีพอถังหมดอายุก็นำเงินมาซื้อถังเปลี่ยนใหม่ได้ อบต.จึงลงทุนครั้งเดียวชุมชนก็พึ่งตัวเองได้ ขณะที่ อบต.และเทศบาลบางแห่งยังมีความคิดล้าสมัย เพราะไปติดแต่เรื่องหาพื้นที่ทิ้งขยะ การปรับที่ และรอของบจากรัฐบาล ซึ่งต้องใช้งบประมาณมหาศาล




หน้าก่อน หน้าก่อน (1/4) - หน้าถัดไป (3/4) หน้าถัดไป