ย่าแก้วคอมันเหนียง มันมาหน่ายสังขาร ก่อจ่มว่า

          “ กูบ่ม่วนนิ ยาก็บ่หาย กูจะไปตายละบ่าเดี่ยวนิ “

          มันก็ปันขี้โยยาวเป็นศอก ในนอนป่าเฮ่ว เอาสาดเอาหมอนไปตวยเหีย ตกเมือคืนมาผีมายืมหม้อแกง

          “ ป้าแก้ว ขอยืมหม้อแกงกำเน้อ “

          “ เอ่อ เอาเต๊อะ “

          ผีก็บิดเอาคอเหนียงของย่าแก้วไป แจ้งมาย่าแก้วมาซวามผ่อคอเหนียงก่อบ่มีละ มันก่อดีใจปิ๊กไปบ้าน กำนี้ย่าคำคอเหนียงหัน ก็มาถามว่า

          “ มึงไปเยียะจาใดหื้อมันหาย “

          “ กูก็ไปนอนป่าเฮ่วน่าก่า กูว่าจะไปตายนา ทีนี้ผีมายืมหม้อแกงกู กูก็หื้อมันไป “

          “ เออ กูจะเอาหยั่งมึงพ้องก่อน “

          กำนั้นมันก็ปันมูลีขี้โย เอาสาดเอาหมอนไปเหีย ตกเมื่อคืนมาผีก็มา

          “ ป้าแก้วมีไหนเหีย “

          “ ป้าแก้วเมือปู้นละ “

          “ ขอฝากหม้อแกงหื้อมันกำ “

          ผีนั้นก็เอาหม้อแกงใส่ตังง่อนหื้อแถม เป็นสองแก่น อันนี้เปิ้นว่าเฮียนเปิ้น เปิ้นเยียะหยังหันว่าเปิ้นดีเลยขอยเปิ้น